Franciszkanie.pl - serwis informacyjnyFranciszkanie.pl - serwis informacyjny

Jesteście świątynią Boga!

22.02.2020 Andrzej Prugar

Czyż nie wiecie, że jesteście świątynią Boga i że Duch Boży mieszka w was? (1 Kor 3,16). Przypomina nam Bóg poprzez swoje słowo kim jesteśmy jako wspólnota i poszczególny wierzący. Widzimy też, że w każdej świątyni chrześcijańskiej, w każdym kościele jest przynajmniej kilka elementów, które wskazują na wezwanie do stawania się świętymi i doskonałymi jak sam Bóg!

Tabernakulum jak czymś więcej niż Święte Świętych w świątyni, w Jerozolimie, do czasu Jezusa. To miejsce rzeczywistej  obecności Pana. Przed Nim stajemy, w modlitwie i ciszy, w adoracji i pokorze. On jest Panem swojego Kościoła, Jego Obecność uświęca każdego z nas i cały Kościół. Pytam siebie, czy i we mnie jest takie miejsce dla Pana, gdzie trwa komunia. 

Ambona to miejsce głoszenia słowa Bożego i słuchania Boga. Z niej jest nam ogłaszana Dobra Nowina o Bogu, który umiłował nas, nieprzyjaciół swoich. Tak, zanim Jezus wezwie nas do miłości nieprzyjaciół, do porzucenia wszelkiego odwetu i stawania się słońcem dobroci i deszczem miłosierdzia dla każdego, najpierw słyszymy jak On kocha. On jest słońcem i deszczem Ojca, On nie przestaje iść tysiące kroków z nami i za nami, aby nas szukać, aby nam przywracać zdrowie, karmić sobą i na nowo pouczać ( Mt 5,43-48).

Krzyż. Czasem wystarczy tylko spojrzeć z wiarą, a czasami trzeba nam patrzeć dłużej. „Gdy ktoś chce zabrać twoją suknię, oddaj i płaszcz…” (Mt 5,40 - tłumaczenie z Biblii Pierwszego Kościoła). On pierwszy oddał wszystko, jest nagi i przebity. Nie oddał uderzeniem za krzywdę, którą otrzymał, ale wrogość zniweczył w sobie, a oddaje pokojem miłosiernego spojrzenia.     

Ołtarz to jak w świątyni Jerozolimskiej miejsce ofiary. Nie ma już jednak na ołtarzu całopalenia zwykłego baranka, ale sam Jezus - Baranek. Kapłan w Imieniu Jezusa uobecnia ofiarę krzyża. Wszyscy mogą znaleźć się w Jego zbawczych ramionach przez wiarę, wszyscy mogą ofiarować się z Chrystusem Ojcu.  

Konfesjonał. Tu zawsze mogę oddać grzechy, wybielić szaty we Krwi Baranka, przyjąć na nowo czystą szatę zbawienia. Doskonałość bowiem, do której wzywa Pan nie jest czymś statycznym i nigdy nie przekraczalnym stanem. Zawsze możemy bardziej kochać, bardziej być miłosiernymi, bardziej odważniej i z miłością napominać, ponieważ wpatrywać się mamy w samego Ojca: „Bądźcie świętymi, bo ja Jestem święty… bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski” (Kpł 19,1; Mt 5,48). 

Cisza. Tak, ciszą ogarnięci możemy słuchać w świątyni i stawać się posłuszni. Cisza zewnętrzna pomaga, ale jest też cisza chciana, upragniona jako przestrzeń spotkania. Cisza traktowana osobowo - Jezus, Który prowadzi do spotkania i zjednoczenia w Duchu Świętym z Ojcem.

Wspólnota. Razem jesteśmy Świątynią Pana, Ludem Świętym, dziećmi Świętego, zrodzonymi przez krzyż i sakramenty, karmieni Ewangelią i Ciałem Pańskim, przekazującym sobie znak pokoju. Trzeba więc zostawić zasadę odpłaty „oko za ko”, wszelki hejt świata, aby wypełnić się słowem Ewangelii. Kto tego nie czyni, ale pozostaje w świątyni, w Kościele jak zgaszona gwiazda i słońce, jak niebo bez ożywiającego deszczu jest tym, który niszczy świątynię: „Jeżeli ktoś zniszczy świątynię Boga, tego zniszczy Bóg. Świątynia Boga jest świętą, a wy nią jesteście” (1 Kor 3,17).   

Andrzej Prugar OFMConv

fot.: fr.ap, Bazylika św. Franciszka, zdjęcie wykonane o poranku, w przeddzień 100 lecia nadania tytułu bazylliki przez Benedykta XV. 



Ta strona wykorzystuje pliki typu cookie. Jeżeli nie wyrażasz zgody na ich zapisywanie, wyłącz ich obsługę w ustawieniach swojej przeglądarki.
Zamknij